Home           contact      
  zin en onzin over vachten




















 

Mitchell met Bo en zijn vader







Mitchell heeft het reuze naar zijn zin

































Bo en Mitchell geven elkaar een kusje


Hoe Bo in ons leven kwam

Begin september 2010 kwam Bo in ons leven. Eigenlijk al veel eerder.
Onze oudste zoon Mitchell heeft het Syndroom van Down en door de enorme positieve invloed die de Dolfijnentherapie op hem heeft gehad en zijn reactie op honden als we ergens op visite gingen, groeide het plan om een hond aan te schaffen.

Onze jongste zoon Nick kwam op een leeftijd dat hij met vriendjes buiten ging spelen. Mitchell was altijd erg gericht op Nick maar kon natuurlijk niet mee als Nick de deur uit ging en dat was soms best wel zielig. Vandaar dat we op zoek gingen naar een nieuwe trouwe vriend voor Mitchell.

Door mijn hondenallergie kwamen we uit bij de Australian Labradoodle.
Na overleg met Angela kon deze allergie eerst getest worden bij een halfbroer van Bo voordat we op de wachtlijst geplaatst zouden worden.

Bo communiceert met MitchellWat een geweldige ervaring! Ongelooflijk hoe gevoelig de hond reageerde op Mitchell en zelfs rustig samen een balspelletje op de grond gingen doen.

Ook Nick die altijd erg bang was voor honden vond het prachtig.

Gedurende de tijd dat we op de wachtlijst stonden vonden vele gesprekken plaats zodat Angela een duidelijk beeld kreeg van ons gezin en vooral van Mitchell.


Mitchell, zijn moeder en Bo Toen was het zover….
We mochten kennis maken met de passende pup die Angela had uitgezocht.
Het klikte meteen.

Tijdens de twee dagen dat we doorbrachten bij Angela en Pako konden we al zien dat Bo een enorm positief effect had op onze Mitchell. Een heel bijzonder moment was dat alle puppen lagen te slapen en alleen Bo contact zocht met zijn nieuwe baasje, heel schattig

De eerste maanden dat Bo bij ons in huis was waren best zwaar, maar dat geldt waarschijnlijk voor iedere familie die een pupje moet opvoeden. Angela en Pako hebben ons heel goed begeleid in het zoeken naar een hondenschool en ons gesteund in de moeilijkheden die we tegenkwamen.

Mitchell probeert Bo iets te vertellenWe hebben ze moeten beloven om Bo het eerste jaar te laten opgroeien als een gewone gezinshond en dat is gelukt.

Bo is een kanjer, de jongens zijn dol op hem, Bo is echt een allemansvriend en stapel op kinderen. Het is altijd een gezellige boel als er veel kinderen in huis zijn, ze vinden spelen met Bo geweldig.

Bo is inmiddels begonnen aan zijn opleiding van Stichting Kind en Hulphond, we hebben een hele fijne trainster die om de week bij ons thuiskomt.

Bo op bezoek in de klas

Onlangs heeft Bo ook een bezoek gebracht aan het Kinderdagcentrum van Mitchell, heel bijzonder hoe hij met al deze kinderen met een beperking omgaat.

Bo is inmiddels ruim een jaar, een druk jaar met vallen en opstaan maar ook een jaar om nooit te vergeten.

 

Voor ons valt Bo niet meer weg te denken uit ons gezin. We kijken uit naar de nieuwe ervaringen met zijn opleiding. We hopen dat Bo nog jarenlang een trouwe vriend begeleider zal zijn voor onze Mitchell….en natuurlijk voor ons allemaal.

Groetjes Natascha

 

| Home | vorige pagina | Naar boven....






















 


 






















Mitchell ontmoet onze Lucy in de tuin












Bo geeft een pootje




Bo laat zich aaien